Θέματα που σχετίζονται με την πολιτική
κατάσταση σήμερα στη χώρα.
ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Εκλογές βουλευτικές θα διεξάγονται κάθε 4 και όχι 5
χρόνια όπως ίσχυε μέχρι και το 2008.
Η προεδρία της Δημοκρατίας ισχύει για 5 χρόνια και
για όχι 2η θητεία. Αυτό το ζήτημα είναι υπο
διαπραγμάτευση απο την Εθνοσυνέλευση.
γενικά
Γενικό χαρακτηριστικό είναι πως η νεότερη τουρκική κοινοβουλευτική ιστορία χαρακτηρίζεται από την παρεμβατικότητα του Στρατεύματος καθώς και την ανάδειξη του φαινομένου της ισλαμοποίησης της πολιτικής ζωής τα τελευταία χρόνια μέσα από τα σχήματα τα οποία χρησιμοποιούν ποιο φονταμενταλιστικά χαρακτηριστικά όπως το κόμμα της Αρετής και το κόμμα της ευτυχίας.
Οι δικτατορίες του 1960, 1980 και το αναίμακτο πραξικόπημα του 1997 με το οποίο η κυβέρνηση Ερμπακάν που έχασε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο φαίνεται να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί .
|
πολιτική
γυναίκες στη πολιτική
Εντυπωσιακή εξέλιξη η οποία διέφυγε της προσοχής των αναλυτών καθότι η προσοχή είχε
στραφεί στην επικράτηση – και με ποιο ποσοστό ώστε να εκτιμηθούν τα περιθώρια κινήσεων – του
ισλαμικού AKP του Ερντογάν και την παραδοσιακή πλέον σύγκρουση «κοσμικών» και ισλαμιστών,
ήταν ο διπλασιασμός των γυναικών στη νέα τουρκική Βουλή.
Συνολικά, σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας το 14% των βουλευτών είναι
γυναίκες, ποσοστό που κατακόρυφη αύξηση του ποσοστού των γυναικών στη σύνθεση του
προηγούμενου τουρκικού Κοινοβουλίου.
Το 2002 οι γυναίκες εκπροσωπούσαν το 4,4% των βουλευτών, το 2007 το ποσοστό
διπλασιάστηκε ανεβαίνοντας στο 9,1%. Σήμερα, οι 78 γυναίκες που κέρδισαν την εκλογή τους στο
Κοινοβούλιο, αντιπροσωπεύουν το 14% των 550 βουλευτών. Ανάμεσα στους Κούρδους
βουλευτές, το ποσοστό των γυναικών είναι ακόμα μεγαλύτερο, φθάνοντας το 30,5%. Τα δυο
μεγάλα κόμματα, το Ρεπουμπλικανικό Δημοκρατικό Κόμμα (CHP) και το AKP έχουν αντιστοίχως
ποσοστά 14% και 13,8% αντίστοιχα, όσο και η συνολική ποσοστιαία αναλογία. Οι εθνικιστές του
MHP περιορίζονται στο 5,6%.
Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί ότι στην Τουρκία οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι
το 1935, νωρίτερα από σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες της Ευρώπης, όπως για παράδειγμα η
Γαλλία. Ωστόσο, από το 1946 που εισήχθη το πολυκομματικό σύστημα στην Τουρκία, το αρχικό
ποσοστό αντιπροσώπευσης των γυναικών που είχε καθοριστεί στο 4-5% καλυπτόταν από
γυναίκες που επέλεγε το καθεστώς να εκτεθούν εκλογικά.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή δεν θα πρέπει να μας ξεγελάει. Αφενός διότι η πραγματική εξουσία
βρίσκεται στα χέρια του υπουργικού συμβουλίου, όπου το AKP έχει χρησιμοποιήσει μόνο μία
γυναίκα, ενώ οι καταγγελίες για κακομεταχείριση των γυναικών ειδικά στην Ανατολία είναι
εφιαλτικές και προκαλούν συχνά-πυκνά την παρέμβαση διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων, όχι
απαραίτητα εξειδικευμένων στα δικαιώματα των γυναικών.
