Ισραήλ και Τουρκία: Σχέσεις οργής ή στοργής;
τίτλοι
Το Ισραήλ και ο Ταγιπ…
Τριγμούς στην διεθνή πολιτική σκηνή προκαλεί η διαφαινόμενη ένταση μεταξύ Άγκυρας και Τελ
Αβίβ. Οι μέχρι πρότεινος σύμμαχες χώρες βρίσκονται στα πρόθυρα πολέμου αφού τόσο η Άγκυρα
δυναμιτίζει την ατμόσφαιρα σε σχέση με τον αποκλεισμό της Γάζας από το Εβραϊκό κράτος όπως και
από την απόφαση που έλαβαν από κοινού το Τελ Αβίβ με τη Κύπρο στο να αξιοποιήσουν τα
κοιτάσματα τους.
Το Τελ Αβίβ μετά από μια μακροχρόνια συνεργασία με την Τουρκία η οποία ξεκίνησε το 1996,
προμήθευσε πολλά οπλικά συστήματα καθώς και τοποτήρηση για σέρβις και παραγωγή όπλων από
κοινού με την Άγκυρα με αποτέλεσμα οι δεσμοί αυτοί να φανούν κάπως προκλητικοί στον υπόλοιπο
αραβικό κόσμο –ο οποίος έχει βαθειά ιστορικά σύνδρομα από την Οθωμανική περίοδο κυριαρχίας
στην περιοχή.
Η επικράτηση του Ταγίπ Ερντογάν το 2002 με ένα πιο ισλαμοφανές πολιτικό πρόσωπο έδειξε την
διαφαινόμενη αλλαγή στη χώρα με την τήρηση τόσο της παράδοσης όσο και τον εναγκαλισμό
κρατών τουρκικής επιρροής όπως των κρατών της κεντρικής Ασίας καθώς και των Βαλκανίων.
Η Ισραηλινή στήριξη στον τουρισμό της Τουρκίας καθώς και η αθρόα εισαγωγή προϊόντων
ισραηλινής προέλευσης δεν φάνηκε αρκετή στο να υπάρξει μια μαζική θετική επίδραση στα πολιτικά
δρώμενα της χώρας με αποτέλεσμα η διογκούμενη αντιισραηλινή ρητορική με παράλληλη αύξηση
του αντισημιτισμού στη Τουρκία να οδηγούν σε εξελλίξεις που κανείς δεν φανταζόταν μέχρι και
πρόσφατα.
Ωστόσο η κυβέρνηση στην Άγκυρα μετά από την μονόπλευρη κήρυξη της ΑΟΖ από την Κυπριακή
Δημοκρατία (το νότιο κομμάτι της Κύπρου) με το Ισραήλ δημιούργησε μια νεα δυναμική την οποία
θέλει και η ίδια να ελέγξει ώστε να έχει και πολιτικά καθώς και πρακτικά οφέλη από την
διαμορφωθείσα κατάσταση. Τα κοιτάσματα τα οποία βρίσκονται νότια της Κύπρου στατιστικά
θεωρούνται πολλά περισσότερα από αυτά που βρίσκονται για παράδειγμα μεταξύ Κύπρου και
Τουρκίας οπότε η στάση της κυβέρνησης έναντι της Κύπρου –την οποία δεν θα ήθελέ να βρεί σαν
επίσημο συνομιλητή το 2012 όταν η Κύπρος αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
καθιστούν τη χρονιά αρκετά ριψοκίνδυνη και ταραγμένη πολιτικά, αφού η κυβέρνηση στην Άγκυρα
δεν θα ήθελε να δημιουργήσει τετελεσμένο μιλώντας μόνο με την Ε/Κ πλευρά την οποία εκτός από
Ε/Κ πλευρά στο τραπέζι διαπραγματεύσεων δεν την αναγνωρίζει σαν κράτος ανεξάρτητο, για
εσωτερικούς πολιτικούς λόγους.
Αποτέλεσμα όλων αυτών αποτελεί το σημερινό παρατεταμένο αδιέξοδο το οποίο δημιουργεί και
προϋποθέσεις στο να υπάρξει μια γενικευμένη σύγκρουση πέρα από την δεδομένη σύγκρουση
συμφερόντων εάν συνεχιστούν οι εκατέρωθεν απειλές και φρασεολογία.
Τριγμούς στην διεθνή πολιτική σκηνή προκαλεί η διαφαινόμενη ένταση μεταξύ Άγκυρας και Τελ
Αβίβ. Οι μέχρι πρότεινος σύμμαχες χώρες βρίσκονται στα πρόθυρα πολέμου αφού τόσο η Άγκυρα
δυναμιτίζει την ατμόσφαιρα σε σχέση με τον αποκλεισμό της Γάζας από το Εβραϊκό κράτος όπως και
από την απόφαση που έλαβαν από κοινού το Τελ Αβίβ με τη Κύπρο στο να αξιοποιήσουν τα
κοιτάσματα τους.
Το Τελ Αβίβ μετά από μια μακροχρόνια συνεργασία με την Τουρκία η οποία ξεκίνησε το 1996,
προμήθευσε πολλά οπλικά συστήματα καθώς και τοποτήρηση για σέρβις και παραγωγή όπλων από
κοινού με την Άγκυρα με αποτέλεσμα οι δεσμοί αυτοί να φανούν κάπως προκλητικοί στον υπόλοιπο
αραβικό κόσμο –ο οποίος έχει βαθειά ιστορικά σύνδρομα από την Οθωμανική περίοδο κυριαρχίας
στην περιοχή.
Η επικράτηση του Ταγίπ Ερντογάν το 2002 με ένα πιο ισλαμοφανές πολιτικό πρόσωπο έδειξε την
διαφαινόμενη αλλαγή στη χώρα με την τήρηση τόσο της παράδοσης όσο και τον εναγκαλισμό
κρατών τουρκικής επιρροής όπως των κρατών της κεντρικής Ασίας καθώς και των Βαλκανίων.
Η Ισραηλινή στήριξη στον τουρισμό της Τουρκίας καθώς και η αθρόα εισαγωγή προϊόντων
ισραηλινής προέλευσης δεν φάνηκε αρκετή στο να υπάρξει μια μαζική θετική επίδραση στα πολιτικά
δρώμενα της χώρας με αποτέλεσμα η διογκούμενη αντιισραηλινή ρητορική με παράλληλη αύξηση
του αντισημιτισμού στη Τουρκία να οδηγούν σε εξελλίξεις που κανείς δεν φανταζόταν μέχρι και
πρόσφατα.
Ωστόσο η κυβέρνηση στην Άγκυρα μετά από την μονόπλευρη κήρυξη της ΑΟΖ από την Κυπριακή
Δημοκρατία (το νότιο κομμάτι της Κύπρου) με το Ισραήλ δημιούργησε μια νεα δυναμική την οποία
θέλει και η ίδια να ελέγξει ώστε να έχει και πολιτικά καθώς και πρακτικά οφέλη από την
διαμορφωθείσα κατάσταση. Τα κοιτάσματα τα οποία βρίσκονται νότια της Κύπρου στατιστικά
θεωρούνται πολλά περισσότερα από αυτά που βρίσκονται για παράδειγμα μεταξύ Κύπρου και
Τουρκίας οπότε η στάση της κυβέρνησης έναντι της Κύπρου –την οποία δεν θα ήθελέ να βρεί σαν
επίσημο συνομιλητή το 2012 όταν η Κύπρος αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
καθιστούν τη χρονιά αρκετά ριψοκίνδυνη και ταραγμένη πολιτικά, αφού η κυβέρνηση στην Άγκυρα
δεν θα ήθελε να δημιουργήσει τετελεσμένο μιλώντας μόνο με την Ε/Κ πλευρά την οποία εκτός από
Ε/Κ πλευρά στο τραπέζι διαπραγματεύσεων δεν την αναγνωρίζει σαν κράτος ανεξάρτητο, για
εσωτερικούς πολιτικούς λόγους.
Αποτέλεσμα όλων αυτών αποτελεί το σημερινό παρατεταμένο αδιέξοδο το οποίο δημιουργεί και
προϋποθέσεις στο να υπάρξει μια γενικευμένη σύγκρουση πέρα από την δεδομένη σύγκρουση
συμφερόντων εάν συνεχιστούν οι εκατέρωθεν απειλές και φρασεολογία.
Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ
Ερντογάν επιζητεί, μέσω μίας
τολμηρής διπλωματίας που ασκεί
από τη Λωρίδα της Γάζας μέχρι τη
Σομαλία και το Πακιστάν, να αποκτήσει
ρόλο διεθνούς δύναμης, όμως είναι
πιθανόν το εγχείρημα να φθάσει στα
όριά του στη σοβαρή κρίση που
φέρνει την Αγκυρα αντιμέτωπη με το
Ισραήλ.
(Jerusalem Post/Israel)
Ερντογάν επιζητεί, μέσω μίας
τολμηρής διπλωματίας που ασκεί
από τη Λωρίδα της Γάζας μέχρι τη
Σομαλία και το Πακιστάν, να αποκτήσει
ρόλο διεθνούς δύναμης, όμως είναι
πιθανόν το εγχείρημα να φθάσει στα
όριά του στη σοβαρή κρίση που
φέρνει την Αγκυρα αντιμέτωπη με το
Ισραήλ.
(Jerusalem Post/Israel)