Λευτέρης Αντωνιάδης
ξέρατε ότι...
- ίσως ο μοναδικός εν ζωή
αθλητικός θρύλος του
τουρκικού ποδοσφαίρου
που σε δύσκολες εποχές
για την Ρωμιοσύνη
αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος
στη χώρα.
αθλητικός θρύλος του
τουρκικού ποδοσφαίρου
που σε δύσκολες εποχές
για την Ρωμιοσύνη
αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος
στη χώρα.
Λευτέρης Αντωνιάδης (1925 - )
O Λευτέρης Αντωνιάδης (Lefter Küçükandonyadis) είναι
Τούρκος ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής, από την
Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ένας θρύλος του τουρκικού
ποδοσφαίρου. Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες
παγκοσμίως τη δεκαετία του ’50. Αγωνίστηκε 46 φορές με την
Εθνική ομάδα της Τουρκίας από το 1948 ως το 1963, από τις
οποίες τις εννιά ως αρχηγός. Συμμετείχε στην τελική φάση του
Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954. Μέχρι σήμερα είναι ο
δεύτερος σκόρερ του τουρκικού εθνικού συγκροτήματος με 20
γκολ πίσω από τον Χακάν Σουκούρ.
O Λευτέρης Αντωνιάδης (Lefter Küçükandonyadis) είναι
Τούρκος ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής, από την
Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ένας θρύλος του τουρκικού
ποδοσφαίρου. Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες
παγκοσμίως τη δεκαετία του ’50. Αγωνίστηκε 46 φορές με την
Εθνική ομάδα της Τουρκίας από το 1948 ως το 1963, από τις
οποίες τις εννιά ως αρχηγός. Συμμετείχε στην τελική φάση του
Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954. Μέχρι σήμερα είναι ο
δεύτερος σκόρερ του τουρκικού εθνικού συγκροτήματος με 20
γκολ πίσω από τον Χακάν Σουκούρ.
Έλληνα ψαρά και μητέρα Τουρκάλα και είχε άλλα δέκα αδέρφια. Άρχισε την
ποδοσφαιρική του καριέρα στην Ταξίμσπορ (Taksimspor), μια συνοικιακή ομάδα της
Πόλης. Το 1947 πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαξε κι αμέσως άρχισε να διακρίνεται το
ταλέντο του. Το 1951 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα, ο πρώτος
ποδοσφαιριστής από την Τουρκία που πέτυχε κάτι παρόμοιο. Την επόμενη χρονιά
αγωνίστηκε στη γαλλική Νις.
Έπειτα επέστρεψε στη Φενερμπαξέ, με την οποία αγωνίστηκε σχεδόν ως το τέλος της
καριέρας του. Μέχρι σήμερα είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής της
ομάδας. Με τη Φενέρ κατέκτησε δυο πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης κι από το 1959
που ιδρύθηκε η εθνική κατηγορία (Turkish League) τρεις εθνικούς τίτλους (1959, 1961,
1964). Αν και αγωνίστηκε μόνο σε έξι πρωταθλήματα παραμένει ως τώρα ο τρίτος σε
συμμετοχές (151) και γκολ (74) παίκτης της ομάδας. Συνολικά με τη Φενέρ από το 1947
ως το 1964 αγωνίστηκε σε 615 ματς σκοράροντας 423 γκολ. Μάλιστα το 1953-54
αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Το 1964 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ αν και ήταν ήδη 39 ετών. Όμως, πρόλαβε να
αγωνιστεί μόνο σε πέντε ματς σκοράροντας δύο γκολ. Τραυματίστηκε σε έναν αγώνα με
τον Ηρακλή Θ. και αναγκάστηκε να τερματίσει την καριέρα του.
Αγωνίστηκε 50 φορές στην τουρκική εθνική ομάδα, αν και επισήμως αναφέρονται 46
συμμετοχές, τις 9 ως αρχηγός. Οι άλλες τέσσερις ήταν με την ολυμπιακή ομάδα. Μετείχε
στην ολυμπιάδα του 1948 στο Λονδίνο και ήταν ο νεότερος ποδοσφαιριστής της
Τουρκίας. Έπαιξε και στους δύο αγώνες που έδωσε η Τουρκία: με Γιουγκοσλαβία (1-3)
και Κίνα (4-0) και πέτυχε ένα γκολ.[1]
Έπαιξε στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 σκοράροντας δύο γκολ κι επιλέχτηκε
στη Μικτή Κόσμου. Συνολικά πέτυχε 20 γκολ με την εθνική ομάδα και μέχρι σήμερα είναι
ο δεύτερος σκόρερ της όλων των εποχών.
Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Τουρκίας που τιμήθηκε με το "Χρυσό μετάλλιο"
της τουρκικής ομοσπονδίας. Σήμερα ζει στο νησί Πρίγκηπος (Büyükada), το μεγαλύτερο
των Πριγκιποννήσων, όπου ένας δρόμος φέρει το όνομά του. Δρόμος με το όνομά του
υπάρχει και στην Πόλη.
ποδοσφαιρική του καριέρα στην Ταξίμσπορ (Taksimspor), μια συνοικιακή ομάδα της
Πόλης. Το 1947 πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαξε κι αμέσως άρχισε να διακρίνεται το
ταλέντο του. Το 1951 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα, ο πρώτος
ποδοσφαιριστής από την Τουρκία που πέτυχε κάτι παρόμοιο. Την επόμενη χρονιά
αγωνίστηκε στη γαλλική Νις.
Έπειτα επέστρεψε στη Φενερμπαξέ, με την οποία αγωνίστηκε σχεδόν ως το τέλος της
καριέρας του. Μέχρι σήμερα είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής της
ομάδας. Με τη Φενέρ κατέκτησε δυο πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης κι από το 1959
που ιδρύθηκε η εθνική κατηγορία (Turkish League) τρεις εθνικούς τίτλους (1959, 1961,
1964). Αν και αγωνίστηκε μόνο σε έξι πρωταθλήματα παραμένει ως τώρα ο τρίτος σε
συμμετοχές (151) και γκολ (74) παίκτης της ομάδας. Συνολικά με τη Φενέρ από το 1947
ως το 1964 αγωνίστηκε σε 615 ματς σκοράροντας 423 γκολ. Μάλιστα το 1953-54
αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Το 1964 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ αν και ήταν ήδη 39 ετών. Όμως, πρόλαβε να
αγωνιστεί μόνο σε πέντε ματς σκοράροντας δύο γκολ. Τραυματίστηκε σε έναν αγώνα με
τον Ηρακλή Θ. και αναγκάστηκε να τερματίσει την καριέρα του.
Αγωνίστηκε 50 φορές στην τουρκική εθνική ομάδα, αν και επισήμως αναφέρονται 46
συμμετοχές, τις 9 ως αρχηγός. Οι άλλες τέσσερις ήταν με την ολυμπιακή ομάδα. Μετείχε
στην ολυμπιάδα του 1948 στο Λονδίνο και ήταν ο νεότερος ποδοσφαιριστής της
Τουρκίας. Έπαιξε και στους δύο αγώνες που έδωσε η Τουρκία: με Γιουγκοσλαβία (1-3)
και Κίνα (4-0) και πέτυχε ένα γκολ.[1]
Έπαιξε στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 σκοράροντας δύο γκολ κι επιλέχτηκε
στη Μικτή Κόσμου. Συνολικά πέτυχε 20 γκολ με την εθνική ομάδα και μέχρι σήμερα είναι
ο δεύτερος σκόρερ της όλων των εποχών.
Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Τουρκίας που τιμήθηκε με το "Χρυσό μετάλλιο"
της τουρκικής ομοσπονδίας. Σήμερα ζει στο νησί Πρίγκηπος (Büyükada), το μεγαλύτερο
των Πριγκιποννήσων, όπου ένας δρόμος φέρει το όνομά του. Δρόμος με το όνομά του
υπάρχει και στην Πόλη.
 |
 |
 |
 |
 |
